Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Orient Express - blog Agnieszki Zagner o Bliskim Wschodzie Orient Express - blog Agnieszki Zagner o Bliskim Wschodzie Orient Express - blog Agnieszki Zagner o Bliskim Wschodzie

1.05.2013
środa

Ciuciubabka

1 maja 2013, środa,

Sytuacja wokół Syrii się zagęszcza: Stany Zjednoczone i Izrael twierdzą, że w Syrii użyto broni chemicznej. Prezydent Obama mówi wręcz o „scenariuszach działania” przygotowanych przez Departament Obrony, w razie, gdyby zagrożone było bezpieczeństwo któregoś z sojuszników USA. Na reakcję Hezbollahu nie trzeba było długo czekać: Syria ma prawdziwych przyjaciół, którzy nie pozwolą, by wpadła w ręce USA, Izraela czy radykalnych sunnitów. Na razie to retoryka i sprawdzanie listy obecności.

O użytej w Syrii broni chemicznej mówi się od dawna. Pewnych informacji brak – bo nawet Stany Zjednoczone nie twierdzą, że wiedzą ani tego kto, kiedy ani jak jej użyto. A zanim się tego nie dowiedzą, nie podejmą żadnych działań. Zresztą nawet nie wiadomo, o jakie działania miałoby chodzić. Obama jak ognia wystrzegał się do tej pory złożenia deklaracji o gotowości USA do interwencji w Syrii, nawet teraz nie używa tego określenia (Amerykanie są też temu przeciwni). Mówi za to (nauczony pewnie doświadczeniami prezydenta Busha, który uderzył w Iraku mimo, że nie miał dowodów na posiadanie przez Husajna broni masowego rażenia, choć przekonywał, że je posiada), że nie zamierza rzucać oskarżeń bez dowodów, bo bez nich nie przekona społeczności międzynarodowej. Tylko jak znaleźć te dowody? Reżim Asada nie zgadza się na przeprowadzenie kontroli w Syrii, bo – jak twierdzi – nie ufa zachodnim kontrolerom. Zgodziłby się ewentualnie na tych z Rosji, co z kolei nie jest do przyjęcia przez USA. Wygląda to niekończącą się zabawę w ciuciubabkę.

Zastanawiam się, dlaczego tylko użycie broni chemicznej jest – w oczach Amerykanów – przekroczeniem czerwonej linii. A zabicie już ponad 70 tys. ludzi mieści się wciąż w dopuszczalnych granicach? A dewastacja przez wszystkie strony konfliktu tego kraju też przed linią? A alarmujące sygnały, że jedna trzecia Syryjczyków potrzebuje pomocy, ponad milion uciekło, a ci którzy zostali żyją w stanie „katastrofy humanitarnej”? Tym też nie przekraczamy czerwonej linii.

Zdaję sobie sprawę z tego, że wielkim zmartwieniem Obamy jest przede wszystkim to, kto mógłby przejąć władzę po Asadzie – w razie upadku jego rządów. To oczywiste, że nie chce, by wzięły ją ugrupowania, które niedawno złożyły hołd lenny Al Kaidzie i według doniesień mają się w Syrii całkiem nieźle. Dlatego w pewnym sensie rozumiem tę ostrożność, choć złości mnie to, że od ponad dwóch lat świat bezradnie i bez większego planu patrzy na to, co dzieje się w Syrii, odliczając kolejne ofiary.

Amerykańskie media twierdzą, że Obama w ciągu kilku tygodni podejmie oficjalną decyzję o dozbrojeniu syryjskiej opozycji. Może w tym jest jakiś plan, by wygrali „nasi”, by Syryjczycy własnymi rękami pokonali Asada. Problem w tym, że dziś stron konfliktu jest więcej niż dwie. Jeśli nawet „nasi” spod znaku George’a Sabry wygrają z Asadem, „tamci” spod znaku Frontu Al Nusra raczej nie złożą broni. To wszystko nie wygląda na wojnę, którą szybko można wygrać.

Scenariusz z interwencją międzynarodową wciąż wydaje się mało realny (w tej opcji może dojść do wojny w całym regionie, gdy przyłączą się do niej Iran i Hezbollah i pewnie siłą rzeczy Izrael). Ale jeśli nie to, to co? Dyplomacja się nie sprawdziła, embargo też nic nie daje, dozbrajanie opozycji może skończyć się tak jak w Libii, gdzie po obaleniu dyktatora na ulicach wciąż jest sporo broni, a na kolejny Irak czy Afganistan Amerykanie ani Zachód nie są gotowi. Dobrych pomysłów na razie brak.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 10

Dodaj komentarz »
  1. Czesciowo problem polega na czaro-bialym przedstawianiu konfliktu. Oczywiscie Assad przedstawiany jest jako czarny character, z ktorym walcza „krysztalowo” biale sily powstancow wspomagane przez rownie „krysztalowo” biale sily wspierajace wolnosc i demokracje a reprezentowane przez USA czy UE. Ale gdzies tam w cieniu sil „postepu demokracji i wolnosci” kryja sie Arabia Saudyjska czy Katar, ktore to znane sa raczej z czegos absolutnie przeciwnego i jednoczesnie sa glownymi sponsorami sil „powstanczych” w Syrii. I jest jeszcze Iran, glowny punkt zainteresowania zarowno USA jak i UE, Izraela i wlasnie Arabii Saudyjskiej. Nie mogac bezposredni „dokopac” Iranowi, probuje sie „kopnac” sojusznikow, ktorzy akurat sa slabsi a ich ewentualna retorsja nie stanowi wiekszego zagrozenia. Na dluzsza mete, kolejne malo odpowiedzialne dzialania sil zewnetrznych doprowadza do jeszcze jednego „bigosu” w stylu Afganistanu, Pakistanu czy tez Iraku. Na zupelnie innej plaszczyznie mzona sie zastanowic, czy kraje oddalone o tysiace kilometrow winny uzurowac sobie prawo do wyznaczania „czerwonych linii” i ewentualnych interwencji w sprawy wewnetrzne odleglego regionu. Tym bardziej, ze jeszcze niedawno Damaszek byl siedziba na tyle przyjaznego rezimu, ze bez zmruzenia oka wysylano tam osobnikow zlapanych w sieci z terroryzmem na tortury.

    Pozdrawiam

  2. Cóż to się porobiło z Syrią? Byłem tam dwadzieścia kilka lat temu i urzekł mnie ten kraj serdecznych, gościnnych ludzi i wspaniałych zabytków, pomimo wszechobecnej policji i portretów dyktatora Asada widocznych na każdym kroku. Teraz kraj ten wali się w gruzy, zupełny nonsens.

  3. Zamiast tracić czas na pisanie blogów, Autorka powinna kupić kałacha i zrobić porządek. To chyba żaden problem dla zdolnej niewiasty.

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. Dlaczego jest tak mało komentarzy?

  6. Nie bardzo rozumiem dlaczego p. Pisze ten blog. Co na to redakcja ? Przecież p. komentarze nie spotykają się żadna reakcja? Czy zastanowila się p.nad sensem swojej pracy? Będę dzwonił w tej sprawie do sekretariatu!

  7. A to ciekawe. Cos tam napisalem, gdy jeszcze nie bylo komentarzy ( 3 maja ) i tenze nie zostal opublikowany. Nie, nie uzywalem niecenzuralnych slow a jedynie przedstawilem moje spostrzezenia na temat tego konfliktu. Mozna wnioskowac, ze nie warto w sumie pisac.

    Pozdrawiam

  8. @Roman
    Jak to po co? Wsród czytelników Polityki jest garstka , ale znaczących którzy chcą wiedzieć co się tam dzieje. Pani Agnieszko proszę się nie przejmować komentarzami tylko swoje robić , liczyć kasę i śmiać się .
    Jacu

  9. Syria, której los zafundował wyjątkowo nieprzyjemną dyktaturę, już dwa lata jest niszczona przez wojnę domową. Ten piękny kraj o starej kulturze ulega stopniowej rujnacji, życie straciło dotychczas 70 tysięcy ludzi, a miliony szukają ratunku za granicą. Alians reżimu Asadów z szyickim Iranem i jego ajatollahami okazał się fatalny dla Syrii.

  10. @ Andrzej,

    „Alians reżimu Asadów z szyickim Iranem i jego ajatollahami okazał się fatalny dla Syrii.”

    Powtarza Pan powszechnie „klepany” stereotyp- Iran be. Kto wobec tego jes OK z punktu widzenia Syrii i Iranu?

    Pozdrawiam

css.php